محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
114
ضياء العيون ( فارسي )
و مجرّب است زرنيخ سرخ زاج آهك نوشادر و زاريح شبّ يمانى اجزا مساوى به بول كودك بشرشند و خشك كنند پس بسايند و به كار برند اكر بزك سداب را به آب انار ترش بسايند و فتيله كنند و بدان فرو نهند صواب باشد و بهتر انست كه هروقت كه فتيله يا دارو در ان خواهند نهاد آن را بيفشارند تا هرچه اندر وى باشد بيرون امد و بعد از ان دارو در ان كذارند كحل كه اشفانى بروياند و قوى كند دانه خرما سوخته دود كندر از هركدام پنج درم سنبل سه درم حب بلفان سه درم لاجورد مغسول ده درم همه را با هم خوب سابيده با ميلى بر پلكهاى جشم بكشند كحلى كه نقصان بصر را كه از رطوبت بهم رسيده باشد مفيد است توتيا شسته بيست درم باب مرزنجوش تازه صاف خمير كنند كه بكذارند تا خشك شود و باز نرم صلايه كنند